Arabska bibliotekarka, pracująca w jednej z europejskich bibliotek uniwersyteckich, otrzymuje propozycję napisania referatu na konferencję naukową poświęconą literaturze erotycznej. Jej pasją są teksty klasyków arabskich o miłości cielesnej, dlatego zgadza się bez wahania. Podczas przygotowywania referatu wraca myślą do własnych miłosnych doświadczeń. Wyjeżdża także do Tunisu, aby zbierać tam opowieści ludzi o ich życiu intymnym.
Opisane tu historie nie są charakterystyczne dla kultury arabskiej, ale uniwersalne, będące udziałem ludzi w wielu zakątkach globu. Jest zatem opowieść o sąsiadce, która uciekła z młodym kochankiem, dziewczyny, której matka wybrała męża – choć córka kochała innego, zdradzonej masażystki. Główna bohaterka wspomina swoich mężczyzn, w tym Myśliciela, który musiał być dla niej kimś więcej niż tylko kochankiem, skoro dzieli swoje życie na „przed nim” i „po nim”. Przygotowania do konferencji skłaniają ją też do rozważań nad znaczeniem hammamu w kulturze, społeczną hipokryzją, a także nad językiem, jakim opisywana jest sfera ludzkiej seksualności. Konstatuje, iż ten obszar życia w kulturze arabskiej spowity jest zasłoną milczenia, która czasem spada – na emigracji.
Sama bohaterka niewiele mówi o sobie i wymyka się jednoznacznym ocenom. Ma męża i kolejnych partnerów. Deklaruje, że nie wie, czym jest miłość, że interesuje ją wyłącznie pożądanie. A jednak związek z Myślicielem budzi w niej niespodziewane odczucia – niepokój, lęk, a w końcu ból po rozstaniu. Czy rzeczywiście łączyło ich tylko wzajemne pożądanie, czy to było coś więcej? Czy bohaterka boi się miłości?
Czy skandalem jest zrobienie czegoś, czy też tego wyjawienie? (...) Skandalem była tajemnica. Tajemnica nie jest już tajemnicą (s. 154-155). Czy tylko po to powstała ta książka? To chyba trochę za mało.
Opisane tu historie nie są charakterystyczne dla kultury arabskiej, ale uniwersalne, będące udziałem ludzi w wielu zakątkach globu. Jest zatem opowieść o sąsiadce, która uciekła z młodym kochankiem, dziewczyny, której matka wybrała męża – choć córka kochała innego, zdradzonej masażystki. Główna bohaterka wspomina swoich mężczyzn, w tym Myśliciela, który musiał być dla niej kimś więcej niż tylko kochankiem, skoro dzieli swoje życie na „przed nim” i „po nim”. Przygotowania do konferencji skłaniają ją też do rozważań nad znaczeniem hammamu w kulturze, społeczną hipokryzją, a także nad językiem, jakim opisywana jest sfera ludzkiej seksualności. Konstatuje, iż ten obszar życia w kulturze arabskiej spowity jest zasłoną milczenia, która czasem spada – na emigracji.
Sama bohaterka niewiele mówi o sobie i wymyka się jednoznacznym ocenom. Ma męża i kolejnych partnerów. Deklaruje, że nie wie, czym jest miłość, że interesuje ją wyłącznie pożądanie. A jednak związek z Myślicielem budzi w niej niespodziewane odczucia – niepokój, lęk, a w końcu ból po rozstaniu. Czy rzeczywiście łączyło ich tylko wzajemne pożądanie, czy to było coś więcej? Czy bohaterka boi się miłości?
Czy skandalem jest zrobienie czegoś, czy też tego wyjawienie? (...) Skandalem była tajemnica. Tajemnica nie jest już tajemnicą (s. 154-155). Czy tylko po to powstała ta książka? To chyba trochę za mało.
Moja ocena: 4/6
